teh mighty JON CABRON show

may nakuha akong joke, at gaya ng isang normal na tao naghanap agad ako ng pagpapasahan nun. una kong ginawa sa twitter hindi masyadong maganda ang naging pagtanggap. mga ipokrito! sinubukan ko sa isang kaibigan, nabawasan daw ang respeto n’ya sa akin. hindi ko alam kung hindi lang ako talaga magaling magdeliver ng joke o talagang mga bato ang kiliti ng mga taong nakakasalamuha ko.
naisip kong pumasok sa isang chat room sa yahoo, mas mabenta daw ang joke kase pag hindi mo kakilala ang pinagbabatuhan mo nun, wala kaseng imaheng nabubuo sa isip n’ya na maaaring sumira sa pag deliver mo ng patawa.

medyo bad mood yata si ate.
(more…)

sir,
matinding awa ang naramdaman ko sa estudyanteng katabi mo. mula ata nung sumakay ka hanggang sa bumaba ako, sa ilong na lang nagpapalabas ng hangin para mapigilan ang paghinga n’ya.  nakita ko rin sir ‘yung bahagyang pag irap mo sa babaeng katabi ko nung nagparanig s’ya sa’yo ng isang pilit na ubo. gusto sana kitang abutan na lang ng dalawang piso para itapon mo ‘yung sigarilyo mo pero hindi ako nagkalakas ng loob para gawin ‘yun. ang totoo, maliban sa pilit na ubo na pinakawalan nung babaeng ‘yun wala na kahit isa sa loob ng sasakyan ang nagkalakas ng loob para sitahin ka o para paalalahanan man lang na hindi tama ang ginagawa mo. baka nung oras na ‘yun lahat kami natakot, mukha ka kaseng may pinag aralan at mukhang sa isang maayos na opisina nagtatrabaho.. at p’wede din na dahil sa anyo ng katayuan mong ‘yan, iniasa na lang namin sa lebel ng mentalidad mo kung ano ang tama at ano ang mali.
(more…)

ito na yata ang pinaka gasgas na okasyon pero pinakaperpektong gamitin ng isang lalaki para maihiga n’ya at madaganan ang gelpren n’ya. sa araw na ito sinecelebrate ang araw ng mga puso at ginagamit ang pula, ang rosas, at ang imahe ni kupido para maka iskor. at dahil isa akong taong may malasakit sa kapwa ko, inobliga ko ang sarili ko na magbigay ng payo para sa lahat ng nagiibigan na nakatakdang magyarian sa araw na ito. at dahil pito sa sampung magsyota ang nasisigurado kong ibi video ang gagawin nila, iyon ang tema ng payo ko. at kung tatanungin mo ‘ko kung saan ko nakuha ‘yung statistic na ‘yun,
… sa mukha mo.   (more…)

payong kaibigan lang, ibangon mo ang dignidad mo isipin mo na lang na merong isang party, bukas para sa lahat ..pero hindi ka pinapasok dahil hindi ka nakasapatos o kaya bumaba si santa mula sa langit at nag bigay ng regalo sa lahat ng mga tao ..pero hindi ka kasama sa naabutan ng regalo dahil putol ang mga kamay mo.
mabait ka naman at malambing kaya lang may malaking kulang sa ‘yo, wala kang pinagkaiba sa sinigang na walang siling berde.. pwede na sana kaso lang nakakatamad kainin. nakakasuka pag sumobra. nakaka umay. nakakasulasok. pag idinighay lumalabas sa ilong.
dapat mong malaman na kung gaano kasaya ang nakikita natin sa mundo ng internet kapag nagsisimula pa lang tayong matuklasan ito, ganun din kasalimuot ang buhay dito habang tumatagal tayo. hindi mo dapat ibinubuhos ang buong pagkatao mo sa isang mundo na puno ng pagkukunyari, dog eat dog. palakasan at pataasan. kainan ng mahihina.lahat na lang mayaman, makapangyarihan, malakas, at may abs.  (more…)

matagal ko ng hindi nararamdaman ‘to. sa totoo lang ang alam ko nga pambata lang ‘yung pakiramdam na ganun na bigla ka na lang kikiligin pag nagtama ang mga mata n’yo ng isang taong hindi mo naman kakilala at unang beses mo pa lang nakita. normal akong sumakay ng jeep at nauna s’ya dun, maluwag sa jeep nung oras na ‘yun. kabilaan kami, tapatan.  pag tingin ko sa mukha n’ya nakatingin s’ya sa akin at otomatik na kumawala ang isang ngiti sa isang sulok ng mga labi ko at nagulat pa ako ng bahagya ng gumanti din s’ya ng isang ngiti. ngiti na may halong hiya. nahiya siguro s’ya na nahuli ko s’yang nakatingin sa akin o pwede din na nagulat s’ya dahil hindi n’ya akalain na ngingitian ko s’ya.
at sapat na ang palitan ng ngiting iyon para umandar ng mabilis ang utak ko sa mga posibilidad na p’wedeng mangyari. gagamitan ko s’ya ng gasgas na pakagat na:

JON: ahhhm miss, bakit ka nakatingin.. may dumi ba ako sa mukha?
MISS: ah eh wala..
JON: coffee?
MISS: k.
(more…)

masyado akong nalibang, akala ko naman kase ok na ang lahat. nag ubos ako ng oras, nagsayang ng panahon.. akala ko tagumpay na. hindi pa pala. naaalala ko pa nung una kong tinanggap ang misyon na ‘to, sabi ko madali lang ‘to kayang kaya. nung mga nakaraang araw wala na akong nakikita e’  mali pala. mali pa lang nagsiguro ako.
(more…)

naranasan mo na ba na sobrang emergency na, kritikal, at kailangang kailangan mo nang magdesisyon pero wala ka ng pagpipilian kundi kunsintihin ang nararamdaman mo, wala ka ng panahon na mag alinlangan, wala kang pinagkaiba sa isang suicide bomber. ilang minuto lang sasabog ka na. at alam mong hindi lang ikaw ang maaapektuhan. pagkatapos. nagmamadali mong kinuha ang kikay kit mo sa bag mo sabay takbo sa pinakamalapit na cr. napangiti ka pa nung inabutan mong walang tao sa loob, walang nananalamin, walang kaagaw sa upuan. napangiti ka ulit at kinikilig na naibulong mo sa sarili mo “ahhhh maaga pa kase.” (more…)

naranasan n’yo na ba ‘yung biglang parang pakiramdam n’yo may kulang sa buhay n’yo? pakiramdam n’yo kahit saan man kayo makarating, kahit ano pa ang makamit n’yo laging may kulang? hanggang sa maisip mo ang tanong, kung ano nga ba ang misyon mo dito sa mundo, at ngayon, kailangan mo namang hanapin ang sagot sa tanong na ‘yan..
marami na akong pinagdaanan at nalagpasan, marami din akong matatawag na harang na hindi kinaya kaya pinag kibit balikat ko na lang.. bahala na’ hirap na hirap akong nagtapos ng highschool, dalawang beses nag college bago nagkaron ng matatawag na titulo sa buhay, nagkaasawa at nagkaanak bago magtapos, nakailangang ulit na palipat lipat sa mga kumpanya para magtrabaho, gumawa ng illegal, namuhay sa underground sa loob at labas ng internet, at ngayon na may trabaho na ‘ko na matatawag na matatag.. (more…)

hindi naman siguro kayo magugulat kung ibubulgar kong may doorbell kami sa bahay, hindi naman siguro kamangha mangha at kahanga hanga ‘yun. hindi ko isiniwalat ang impormasyong may doorbell kami para magyabang, gusto ko lang ipaalam na hindi ako inosente sa tunog n’un o sa kahit anong bagay na kasing katunog ng bagay na ‘yun. hindi ko alam kung iniisip mo ba na siguro kinikilig ako sa tunog na ‘yun tuwing binabanatan mo ko ng ganun o kung siguro parang bumibilis ang tibok ng puso ko pag narinig ko ang tunog na ‘yun ilang minuto bago ko makitang nag online ang account mo sa YM.
bumalik sa akin ang unang araw na nagtagpo tayo sa isang chat room, paalis na’ko nu’n dahil walang buhay sa loob, wala ako sa mood makipag kariran dahil wala namang makakarir. nag pm ka tinanong mo ang idad kasarian at lugar ko, sinagot kita sinabi kong disinwebe anyos ako, matipunong lalaki, at nakatira sa isang magarbong condominium sa makati. tinanong mo kung ano ang trabaho ko at sinagot naman kita… commercial model.
naputol ang usapan natin nung nagkaro’n ako ng tawag para magtrabaho, nagduda ka pa at tinanong mo ‘ko kung bakit tumatanggap ako ng tawag kung talagang model nga ako at sinagot naman kita na nagpa part time ako bilang call center agent, nagulat ka at napa wow! e di magaling kang mag english.. tanong mo pa nga, na sinagot ko naman ng YUP!
sa halos kinse minutos na paguusap natin na ‘yun pakiramdam ko terti minutes ang nanakaw sa pagkatao ko, parang mas nagenjoy pa sana ako kung nagpunta ako sa isang gay porn site kesa sa makipag chat sa’yo at sa ilang segundong hindi ako nakaka sabay sa usapan e pinapaulanan mo ‘ko ng buzz na para bang agaw buhay ka na at ang sagot ko lang sa tanong mo ang makakapag sagip sa ‘yo kaya kinakailangan mo na ang sagot ko impunto. hindi eksaherasyon na sabihing sa kinse minutos na ‘yun naka dalawampung buzz ka siguro sa akin at sa dalawampung ulit na ‘yun, tatlongpung beses siguro kitang sinabihan na nakakairita ang ganun na sinasagot mo lang ng emoticon na nakangiti.
ilang araw na ba ang nakakalipas mula nung una at huli nating paguusap, ilang araw na ba ang nakakalipas buhat n’un na nagsimula ang pagkakaibigan natin? ilang araw na ba na na iniiwasan kita kaya ako naka invisible sa YM sa’yo at ilang araw na bang nakakakuha ako ng offline messages sa’yo, mga mensaheng nangungumusta at celfone number mo, na hindi ko naman binalak kunin dahil bukod sa binibingi mo ko sa kaka buzz mo, napag isip isip kong wala tayong patutunguhan, hindi ko maipag papatuloy ang pakikipag kaibigan ko sa isang babaeng wala ng bukambibig kundi “mukhang mabait ka naman jon” .. taena, hindi ako mabait!

at ngayon, tinatapos ko na ang pagiging magkaibigan natin dahil gusto kong pagpahingahin
ang tenga kong bugbog sarado sa’yo.

 
.. muntik ko na makalimutan to’  buti na lang nagcheck ako ng archives sa YM… lolz

BALDO has joined the conference.

CHARD has joined the conference. (more…)