teh mighty JON CABRON show

dahil naglalaro ng bigas ang pamangkin kong babae na bata pa pero hindi ko alam ang idad.
sinaway s’ya ng nanay ko.

ginang. cabron: tigilan mo ‘yan magagalit si god
… nakita n’ya kong tinatawanan s’ya sa isang tabi
ginang cabron: gago! ganun talaga ang sinasabi sa mga bata!
jon cabron: sinungaling!
(more…)

naranasan n’yo na bang ‘yung tinatawag na out of body experience o ‘mas kilala sa tawag na astral projection? ako, oo.  hmmm sige, oo, yata. hindi ako sigurado. basta ang naaalala ko lang, galing ako sa isang bertdey ng kaibigan nun at napainom ako ng sobra. nakauwi naman ako ng maayos at walang naghahatid pero hindi ko na nakuhang maligo at  ‘yung pinaghubaran ko hindi na umabot sa lalagyan ng maruming damit, nakakalat lang sa sala lahat. nasa may tv ang pantalon, nasa likod ng pinto ang kanang sapatos at nasa ilalim ng mesa ang kaliwa, nakasabit sa door knob ‘yung tshirt ko, at ang suot ko lang habang nakahiga sa kama .. boxer shorts.
(more…)

lumipat na ng trabaho si mrs. cabron, unang araw n’ya kanina pero syempre orientation pa lang ‘yun. tsaka sasamahan daw s’ya nung koreanang boss n’ya sa mall para bumili ng uniform kaya dun muna s’ya dumiretso sa condo slash office nila. at habang nasa opisina naman ako at nagpapa kondisyon para sa haharapin kong trabaho, nakatanggap ako ng text galing sa kanya.

(more…)

gusto kong saktan ang nakaimbento at nagpasikat ng kasabihang  “ang nagsasabi ng tapat, nagsasama ng maluwag” sa kahit na anong posibleng paraan. tatlo lang ‘yan wala sa tamang pagiisip ang nagsabi n’yan o isang taong binata na hindi pa nakakaranas sa buong buhay n’ya ng isang seryosong relasyon bukod sa anak s’ya ng mga magulang n’ya at kapatid s’ya ng mga anak din ng magulang n’ya kaya hindi n’ya alam ang panganib na maidudulot n’yan sa pagsasama ng isang magsyota o mag asawa at pwede din na isa s’yang may asawang tao.. pero pilay at bulag s’ya at lagi lang s’yang nakahiga sa kama kaya wala s’yang paraan para magkaron ng kasalanan at wala s’yang dahilan para magkimkim ng kahit na anong gusto n’yang sabihin. either way, sad to be him.
(more…)

nung isang gabi, kakagising ko lang ng napatutok ako sa tv habang nanonood dun si mrs cabron at ‘yung anak namin. may isang batang sampung taong gulang nakarehistro sa tv, sabog ang luha n’ya habang kumakanta. pinoy dream academy little dreamers daw ‘yung palabas. malungkot ang itsura ni mrs. cabron at ni polin, nakikisimpatya sa bata na sumasabog ang boses habang kumakanta dahil sa pigil na emosyon ng pag iyak. dun ko lang nalaman na isa pala s’ya sa natanggal at huling kanta n’ya na ‘yun..
nahabag ako dun sa bata, parang naisip ko dagdag pabigat pa sa loob n’ya na pinakanta pa s’ya, naisip ko ‘yun dahil sanay ako sa paligsahan nung nasa elementarya pa ako, suki ako ng mga quiz bee at mga spelling contest dati at wala akong ibang naiisip pag natatalo ako kundi ang umuwi na sa bahay namin at tumakbo sa loob ng kwarto ko, isubsob ang mukha ko sa unan at umiyak ng umiyak habang isinusumpa ko ng mga malulubhang sakit ‘yung mga nakalaban ko.
(more…)

bago umalis kanina.
Jon Cabron: isusuot ko ‘yung hoodie ko, naguuulan naman e’
Mrs. Cabron: yuck! ambaduy mo, ang init init na’ wala ng ulan.
Jon Cabron: bakit ba e sa giniginaw ako?
Polin: daddy, akala mo ang gwapo mo? mukha kang may trangkaso’
Jon Cabron: oo na, huhubarin ko na’
… nasa SM na kami nung napansin kong pareho silang naka sweater na dalawa at ako lang ang naka tshirt.
(more…)