teh mighty JON CABRON show

(more…)

sa YM
Jon Cabron: nakita ko ‘yung gelpren ko dati nung college sa friendster, tangena kamukha na ni manilyn reynes ngayon!!

Kaibigan: bakit dati ba?

Jon Cabron: ahhhm parang semi manilyn reynes lang.

hindi ko alam kung ako lang pero naiinis ako pag nakakakita ako ng lalaking napapangiti mag isa sa binabasa n’yang text sa pampublikong lugar. lalo na ‘yung senaryong tutunog ang celfone, dudukutin sa bulsa tapos babasahin ‘yung mensahe sabay tingin sa malayo o sa labas ng bintana ng bus na parang dinadigest pa ng maigi ng utak n’ya ‘yung mensahe tapos biglang susulpot ang ngiti sa gilid ng labi n’ya hanggang sa maging isang kumpletong ngiti. buti sana kung babae s’ya na alam naman natin na mabababaw ang kaligayahan pero sa isang lalaki, sa pampublikong lugar? seryoso, ansarap bigla na lang sigawan ng malakas na HOY! na sakto sa tenga n’ya.  (more…)

ako ang taong kung hindi rin lang naman ako masasaktan ng pisikal hindi ako magpapalagpas. kung piso rin lang ang magiging kabayaran ng pag patol ko para lang patunayan ko sa kabilang linya na hindi n’ya ako maloloko sa ginagawa n’ya kaya nagsasayang lang s’ya ng oras sa akin. gagawin ko.
kung normal kang tao at nakatira ka sa isang panig ng pilipinas, hindi na siguro bago sa’yo ‘yung mga text na nanalo ka daw sa isang contest na hindi mo naman sinalihan. at kung hindi ka masyadong normal baka nga nabiktima ka pa sa paghahangad na magkaron ka ng isang libong load, o kotse, o mana sa banko galing sa isang dayuhang hindi mo naman kakilala. hindi ako kayang biktimahin ng ganyan, sinasagot ko ‘yang mga ‘yan.

“congratulations, napili ang numero mo sa ginanap na electronic raffle. nanalo ka ng load, tumawag ka sa numerong ito para malaman mo kung papano mo makukuha ang iyong premyo”

piso lang naman, sinasagot ko ‘yan “sir, bakit hindi kaya iload mo ‘yang pagmumukha mo” nanghinayang s’ya sa piso. hindi na sumasagot.

kahit ‘yung mga ads ng smart na bumubulabog sa pagtulog ko sinasagot ko kahit na alam kong galing sa computer ‘yun at wala naman nakakabasa. hindi ko kailanman pagdadamutan ng pisong load ang sarili ko kapalit ng pagtatanggol ko sa karapatang pantao ko.
(more…)

tignan mo ‘to
ang galing ko d’yan.
(more…)

naaalala mo dati ‘yung mga sitwasyon na bigla ka na lang may surpresang babolgum sa bulsa mo sa mga pagkakataon na gutom na gutom ka na?
(more…)

pssst birthday ko na sa huwebes,
(more…)

matino naman akong tao, maayus ayos din naman ang itsura ko at hindi naman ako umaastang babastusin sa pampublikong lugar. nakatapos naman ako kahit papaano ng kolehiyo at napaka soft spoken ko pa.

kakaiba sa pangkaraniwan ang bus na nasakyan ko kanina, may de hila sa gilid ng mga upuan para kumonekta ang kaliwa sa kanan, instant upuan. nasaktuhan na wala akong pagpipilian kundi umupo sa de hilang ‘yun dahil male late na ako kung lilipat pa ako sa kabilang bus na magpupuno pa at pagpapawisan naman ako ng masyado kung tatayo ako at hindi uupo sa de hilang ‘yun. medyo masikip ang pwesto ko at nakakadagdag pa sa hirap ko ‘yung bag ng nakaupo sa kaliwa ko na nasa lapag at bahagyang pumipigil sa mga paa ko para makapag pahinga ng kumportable sa sahig ng bus.
bukod pa dun, iba talaga ‘yung pakiramdam ng nasa gitna ka.. pakiramdam mo nasa sentro ka ng atensyon.
maya maya may nagtext sa akin, pero hindi ko muna binasa. bihira akong magbasa ng text sa bus dahil nahihilo ako pag nagbabasa ng kahit na anong maliit ang letra sa gumagalaw na lugar.
pag baba ko sa bus, nasa jeep na ako nung naisipan kong basahin ang laman ng mensahe sa celfone ko.
(more…)