teh mighty JON CABRON show

  nakakalungkot isipin na lumalabas na ininstall ko lang ang YM sa pc ko para lang paulit ulit na masaktan, sinabi ko na dati pa na ayokong mainlove sa online creature, pero madali akong nakalimot at bago ako matauhan na  kamutin ang kati.. nakakakalat na sa buong katawan ko ang pantal.. nakakalat na sa buong sistema ko’
at ngayon gaya ng inaasahan, iniwan nanaman ako.. paalam ang isang bagay na hindi ko maperfect yung way kung papano dalhin ng maayos’ ilang beses nako nagka girlfriend at nakikipag hiwalay.. pero iyon yata yung bagay na hindi ko matututunan kahit kelan’
darn it’ magulo ang online world ko ngayon’ para akong bolpen na walang tinta, parang sinigang na walang sabaw.. parang laptop na walang usb port.. haaays’
gusto kong maglaslas mula pulso hanggang siko.. gusto kong hilahin ang dila ko hanggang sa hindi ako makahinga at mamatay, gusto kong pasakan ng bote ng redbul yung puwet ko hanggang sa maimpeksyon at dahan dahan akong mamatay. fuck, sounds gay.. kalimutan mo na yung huling sinabi ko, ok?
malupit ang cyberworld sa mga taong totoong magmahal na tulad ko..

nakakatuwa talaga ang cyberworld, ang daming mapag panggap’ gagawin ang lahat makapag pa impress lang.. maging angat lang sa iba’ meron akong nadiskubreng tambayan sa net’ dami kong naging bagong kaibigan’ ewan ko ba hindi naman ako nagpanggap dun na isa kong lalaking hanggang leeg ang abs, hindi ko naman sinabi na 6′6 ang height ko, na amateur boxer ako na may amateur record na 28 wins, no losses with 27 wins by KOs, maayos naman yung simula ko.. hindi ako nagyabang na “hi my name is Jon and im a blogger.. im receiving 20 gazillions of unique hits per hour sa blog ko’ hindi rin naman ako paengot engot kausap.. bakit nila sinusubukang iunderestimate yung utak ko.. hmmmm’
eto yung sample ‘doh hindi ito yung exact na chat logs, halos kahawig nito yung nangyari..
itatago ko na lang sya sa pangalang:

DICKHEAD: ei jon’ kamusta
JON: okei lang, kaw?
DICKHEAD: eto problemado.. mahirap pala tatlo tatlo ang syota.
JON: bwaha! oo naman’ ket ba?
DICKHEAD: yung dalawa kse laging sabay mag online, yung isa naman lagi gusto dito sa bahay.. di ko na lam ang gagawin ko.
JON: hmmm’ mahirap nga yan.
DICKHEAD: teka nakita mo na ba sila?
JON: babae mo? di pa..
DICKHEAD: ok, eto si AIDA ganda yan, sa boracay ko nakilala.
eto naman si LORNA maganda rin, pinakilala ng pinsan ko sakin, lakas uminom nyan!
at eto yung pinakabago si FE maganda din di ba? estudyante pa lang yan, mayaman yan!
JON: o’ okei nga ang gaganda. kaya lang mukhang mga fake’ sure ka ba na sila talaga yang mga nasa pics na yan?
DICKHEAD: oo naman jon, e nagpupunta samin yang mga yan pano ako magkakamali! tsaka may nangyari na samin nyang mga yan, pwera lang si FE kse nga bago pa lang kami.
JON: o talaga.. aba e astig ka nga!
DICKHEAD: sinabi mo pa, pero akala mo lang masarap’ pero pag ikaw nasa sitwasyon ko, tignan ko kung di ka mamrublema.
JON: oo nga wala kseng patapon e, puro panalo’
DICKHEAD: teka maiba ko jon.. di pa pala kita nakikita, may pic ka ba?
JON: yup’ meron.. gusto mo?
DICKHEAD: sige patingin
JON: wait’ eto paki click
DICKHEAD: wow’ ang laki pala ng katawan mo
JON: medyo’
DICKHEAD: teka amerikano ka ba?
JON: oh yes!
DICKHEAD: cool!

inay,
ang ulam kahapon, ginatang isda’ ang almusal ko kanina pag kauwi ng bahay.. tuyo at sabaw kape sa sinangag’ nakita ko ang nakahandang ulam para mamayang tanghalian.. tilapya na pamprito.. putaragis! bakit hindi pa tayo lumaklak ng mga pebbles at mga corals para maging aquarium na tong mga sikmura natin!!! demet!

mahal kita, inay!

kanina pagsakay ko sa jip, byaheng taft – pedro gil, hindi sinasadyang naapakan ko ang paa nitong isang malaking tumpok na tomboy na to’ nagsorry agad ako.. may kasamang kumpas pa ng kamay, bago ko mahanap yung maluwag na pwestong uupuan ko.. pagtingin ko sa kanya, nagbabaga yung mata nya sabay palatak sakin.. “ang laki laki ko brod, hindi mo ko nakita?”
.. wala pa kong tulog at almusal, alas siyete ng umaga, at wala akong pang update sa blog.. di ko papalagpasin to.
JON: sorry.. di ko sinasadya, wag kang mag alala nakita kita’
TOMBI: dahan dahan ka kase. pag matigas paa, pag malambot tae.
tawanan yung mga nakasakay .. lalo naginit ang ulo ko’
tapos isa isa nya tinitigan ng mata sa mata yung mga ibang pasahero habang ngumingisi na parang humihingi sya ng kumpirmasyon sa lahat kung may pagkagaling galing na sense of humor ba sya..
JON: oh okei na? nakakuha ka na ng atensyon’ pogi ka na nyan.. nambaka aga mo naman magpapansin, alas siyete pa lang ah’
.. sakto pumara yung tomboy sa may tapat ng womens di sya nakabawi pero ngingisi ngisi pa rin’ pagbaba nya’ iika ika sya siguro sa sobrang katabaan hindi nya na maiangat yung isang paa nya’ nakakaawang tignan ang tagal nya makababa sa baitang ng jip.. nakakuha ko ng tyempo.. sabi ko ” pasensya na ulit’ natapakan kita.. napilay ka tuloy! tsk tsk” minura nya ko.. tawanan yung mga pasahero ulit.. ako naman ang bida’ naisip ko tangenang mundo to’ kung sino pa yung bakla sya pa yung malalandi na wala sa lugar, kung sino pa yung mga tomboy sila pa yung masyadong matatapang.. walang masamang tinapay sakin’ wala sa kasarian yan, nasa pagkatao yan’ marami akong kaibigan na bakla at napakasarap kasama nung mga yun.. astigin sa sense of humor’ meron din akong pinsan na tomboy at ni minsan hindi namin tinignan na kadiprensyahan sa pagkatao nya yun’
paglipat ko sa bus, byaheng pedro gil – alabang, medyo nakunsensya ako’ pilay yung tao, ako normal bukod pa sa mas may idad sya sa kin.. pinatulan ko pa yun’ pinahiya ko pa.. tsk tsk.. sana pala inintindi ko na lang sya’ sana pala nagpakumbaba pa rin ako, mas nakakahiya pa labas nya nun dahil salita sya ng salita pero di ko pinatulan.. o baka mapahiya sya sa sarili nya at baka makipag ayos sya sakin, humingi ng paumanhin tapos yayain nya ko magkape.. at sino magsasabi baka sya pa pala ang soulmate ko’ magiging babae sya dahil sakin.. haaays’
sana inintindi ko na lang sya na may dahilan syang magalit sa mundo.. wala ng mas kasumpa sumpa pa kung tomboy ka.. nagpapagupit ng gupit lalaki, umaastang tunay na lalaki, pero ang suso mo ang laki.. di mo kayang itago’ haaays..

sa dashboard ko sa may blogstats nakalagay yung mga referrers o mga website na naging portal para makapasok yung mga visitors ko dito sa blog, andun din yung search engine terms o mga keywords na ginamit ng mga kalimitang naligaw lang dito sa blog ko.. at merong isa na umagaw sa atensyon ko’
tinawatagan ko kung sinuman ang nagsearch ng keyword na may bilog sa picture sa left side <—
kung pwede paki email yung
ilang

mahalagang impormasyon sa
joncabron at gmail dot com

gusto ko lang makatulong
pakisagutan na lang po:

kumpletong pangalan:
kasarian:
kumpletong lugar ng tirahan:
lugar na pinagtatrabahuhan:
pangalan ng magulang:
pangalan ng pari o ministro sa simbahan:
mga kakulangan sa buhay nung bata ka pa:
mga pangarap na hindi natupad na bumabagabag sayo:
ilang boses ang naririnig mo bago ka matulog?:

pakipunan ang patlang:

1. mas masaya sana ako kung _______ .
2. kung magpapakamatay ako ____ ang gagamitin ko.
3. hindi ko naman talaga gustong ________ kaya lang gipit na ko.
4. ____ na beses ako mag saltik sa banyo.
5. ___ minuto / oras ako kabilis labasan.

.. please, wag kalimutan iattach yung picture mo sa email’

note:
kung nahihiya ka naman o wala kang time mag email sakin eto na lang ang payo ko sayo.. kaibigan, maraming mga bagay na mas kapakipakinabang na gawin kesa humarap sa monitor ng pc mo sa loob ng halos bente kuwatro oras pitong araw kada linggo, dumungaw ka sa bintana nyo at makikita mo ang buhay sa labas ng internet.. buhay na walang pagkukunyari at panlilinlang’ lumabas ka sa tinatawag mong YOUniverse’ kung saan ikaw lang ang naninirahan.. lumabas ka, makipagkaibigan, manligaw, mabasted, sumubok ulit, maghintay ng swerte, mag asawa, magkaanak, magpalaki ng anak, magkaron ng apo, mamatay, maagnas, mabulok, maabo, hanggang sa maging pataba ka na lang sa lupa.. at dun kaibigan sa kahuli hulihan, masasabi mong may pakinabang ka sa mundo..
.. seriously, get a life’ fat ass!

PS.
kung babae ka naman at hindi ka naman matabang masagwa, maputi ka, at mukhang mabango.. kalimutan mo na yung mga sinabi ko at paki email parin ako.. pakipunan ang patlang:

1. ang paborito kong posisyon ay ____ .

pakibigay na rin ang pangalan at kumpletong tirahan at paki lagyan ng check ang tamang sagot:

1. pulis / hindi pulis ang tatay ko.

salamat!

off ko ngayon sa trabaho.. walang gimik pero okei lang, gusto rin magpahinga’
ginising ako ni mrs. cabron’ tulungan ko raw sila na gumawa ng assignment ng anak namin.
sa filipino lang daw.. tinanong ko kung ano yun’ nabwisit ako kse naistorbo yung tulog ko’
gumawa daw ng rap tungkol sa pagtulong sa pangangalaga sa kalikasan.
tangenang yan! anong maitutulong sa ikakaunlad ng pilipinas ng isang rap? kaengotan ng titser at libro talaga’ tsaka grade two aasahan mong gumawa ng rap? maliwanag na assignment nanaman ng magulang to’

tayong mga kabataan na pag asa ng bayan
wag naman natin kalikasan ay pabayaan
basura ilagay sa tamang lalagyan,
saan? e di sa basurahan, ano ka ba?!

pagtanim ng puno ay ugaliin
para tayo ay may aanihin
e hindi naman inaani ang puno,
o e di pasensya na.. okei lang ba?

break it down! yo!

ayaw isulat ng anak ko.. pero sabi ko pag di nya sinulat yan’ wala syang assignment
at sabi ko ganun naman talaga ang rap, ayun sinulat nya din..
titignan ko kung anong magiging reaksyon ng titser nyang moronic bukas.

tinawagan ko yung duktor namin’ malayong kamag anak namin yun pero no discount’ may maliit na clinic sya, isang sakay dito samin.. ang nakausap ko yung asawa nya’ pedia naman yun’ wala daw si dok.. nagpakilala ako’ sinabi ko yung problema’ lagi masakit ang tyan ko..baka daw may nakain ako’ sabi ko wala naman siguro.
tuwing kelan daw sumasakit.. sinagot ko:

* pag umiinom ng malamig
* umiinom ng kape
* pag giniginaw
* pag nagugulat
* naeexcite
* nahihiya
* madalas eksakto pag paalis na at papunta sa importanteng lakad
* pagkagising
* natatae pag gutom
* pag busog
* pag puyat
* pagnakakain ng maasim
* pagnatututukan ng electric fan
* pag nagyoyosi ng magisa
* etc. etc.
.. sabi sakin baka daw kabag’ or baka daw psychological, tinanong ko kung papano yun? baka daw lagi ko kse naiisip kaya laging sumasakit ang tyan ko.. biglang may sumilip na demonyong ngiti sa labi ko.. naisip ko lang’ kung ganun na kaya kong pasakitin ang tiyan ko sa pamamagitan ng isip ko.. hmmm pano kaya pag natutunan ko na tiyan ng iba ang pasakitin ko.. wow! please allow me to say this, the possibilities are endless, yo! astig yun! usap pa kami ni doktora saglit tapos binaba na namin yung fone pero di na importante sakin yung mga pinagsasabi nya.. lumilipad na yung isip ko sa mga pwedeng mangyari’ naisip ko din na kung sa pamamagitan ng isip ko kaya kong pasakitin ang tiyan ko at durugin ang tae sa tyan ko hanggang magpumilit syang lumabas.. ibig sabihin hindi malabo na matutunan kong maglakad sa ibabaw ng tubig pagdating ng araw.. hmmm pero walang masyadong maitutulong sakin yun’ teka baka puwede ko rin gawing alak ang bariles ng tubig, tangena! matutuwa ang mga kaibigan ko nito..

sir at mam,
pagpasensyahan nyo na po kung hindi ako makakapasok ngayong gabi, tulad ng dati’ sinumpong nanaman ako ng kombulsyon.. sa tyan!
baka naman naiisip nyo na nagdadahilan lang ako at wala talagang iba pang mas gagandang dahilan sa katamaran pumasok kundi pagtatae’ bibigyan ko po kayo ng ilang impormasyon:

* nung pagkapanganak ko daw sabi ng nanay ko, may ipinasok na tubo sa bibig ko diretso sa bituka ko para linisin ang bituka ko..
* eksato dalawang araw, ako naiuuwi sa bahay, ibinalik ako sa ospital dahil sa pagtatae (delikado sa baby ang nagtatae) balik ospital ako.
* eksakto one week pagkauwi ko ulit sa bahay’ isinugod nanaman ako at naconfine sa loob ng limang araw, sa ibang ospital naman.. dun ako unang nakatikim ng dextrose.. nahirapan pa daw yung nurse magtusok ng karayom dahil sa sobrang liit ko..
* hindi ako pwede sa basta bastang gatas nung bata ako..
* grade 1 first honor dapat ako kung hindi lang ako puro absent dahil sa pagtatae
* malaking dagdag na trabaho sa mga janitor ng elementary ang paglilinis ng upuan ko.. mula grade 2 hanggang grade 3. nagpasya ang mga magulang ko na ilipat na lang ako ng eskuwelahan.
* naadik ako sa kremil s nung highschool, ako lang ang estudyanteng may special passes sa guidance counselor na pwedeng umuwi pag sumakit ang tyan..
* madalas na nagpapaalam ako sa school para umuwi at magCR, pero naghuhugas na lang ako pagdating ko sa bahay, at minumura ako ng mga katabi ko sa jip’
* hindi ako nag maynila nung college.. takot akong abutin sa bus’
* saulado ko ang mga cr sa perpetual binan’
* pati yung mga secret cr, at mga schedule kung anong oras matao o hindi’
* pag may malayuang lakad.. umiinom ako ng dalawang imodium bago umalis.. dalawang araw akong hindi magsi cr nun’
* di na tumatalab sakin ngayon yun!
* nung nagtatrabaho ako sa isang factory sa laguna.. nasubukan ko na maghugas, gamit ang eskinol’ (nawala yung sabon ko kse at walang tubig sa cubicle)
* dalawa ang sabon ko sa clutch bag ngayon sa trabaho, isang pang mukha at isang pang puwet’
* mas mabilis matunaw yung pang puwet kesa pang mukha.

sana po maintindihan nyo..
salamat at paumanhin.

2001 pa ako sa yahoo’ at masasabi kong mula sa taon na yun hanggang nung isang taon nakagawa nako ng pangalan na walang makakabura, madami akong pagsubok na dinaanan, nilagpasan at sinagasaan. sanay ako na ako lang mag isa’ ako ang hari ng sarili ko, ako ang sarili kong tagapag alaga.. lahat ng tagumpay ko ibinahagi ko sa mga tagasubaybay ko at sinosolo ko yung mga kapalpakan, mag isa akong tumatayo pag nadadapa at ako rin mismo ang nagpapagpag ng tuhod ko at nagtitiis sa sakit ng galos na nakuha ko’
pinag aralan ko ang pasikot sikot sa yahoo.. kilala ko ang sarili ko at alam ko yung mga kahinaan ko, masaya ako na yung mga gusto kong matutunan, nakuha ko.. hindi ko na inasam yung mga bagay na alam kong hindi ko na kayang abutin.. magpapabagal lang lalo sakin yun’
may mga taong kusang naglalagay ng harang para matisod ako’ gusto nila kong subukan pero hindi ko sila binigyan ng pagkakataon na magtagumpay’ talunan nako sa labas ng internet.. hindi ako papayag na pati sa online makakaramdam pako na inferior ako sa iba, lalo na kung sinasadya.. ako ang magbibigay ng respeto sa mga karapat dapat bigyan nun.. hindi mo ko maoobliga sa bagay na yun.. kunin mo ng sapilitan kung gusto mo, nakawin mo kung kailangan mo’
wala akong sinalihan na yahoo groups dati kahit isa, ayoko ng batas dahil alam kong iba ang takbo ng isip ko at may ugali akong gustung gusto ko na nantetesting ng mga rules’ alam ko di tatagal tatanggalin din nila ko.. at hindi ako magaling tumanggap ng ganun.. lalaban ako at ang masama yung mga magiging kaibigan ko sa group na yun hindi malabong madamay pagbalik ko..
syempre hindi mawawala ang karir sa yahoo, lugi ako sa bagay na yan’ hindi para sakin ang online relationship, masyado akong possessive at paranoid para dun.. sasakit lang ang ulo ko’ pero meron pa rin ibang nakakalusot, nakakalungkot lang na yung ilang binigyan ko ng pagkakataon na yun puro palpak’ gagawin lang pala akong pambala sa kanyon’ pang proteksyon.. pang payabang’ dun ko naranasan ang pakiramdam ng ulo ng baboy damo na nakasabit sa mga sala ng mayayaman..
nakakasawa din pala lahat yung mga bagay na yun’ nawawala din yung pagkauhaw mo sa kapangyarihan at humuhupa din yung yabang mo dahil sa kasikatan.. dahil pagtagal tagal pagkatapos ng lahat.. papatayin mo rin ang pc mo at pag gala ng mata mo, dun mo lang marerealize na may buhay sa labas ng internet’ may mga taong may buhay na nasa loob ng bahay kasama mo, at hindi ka tanga para isugal sila kapalit ng kasikatan sa loob ng system unit mo o ng kahit anong napapala mo sa yahoo’ yun ang buhay at realidad’
para akong starfish na kusang nagputol ng isang kamay’ iniwan kong patay yung buong katawan ko at hinintay mabuhay yung kamay na natanggal.. nagsimula ulit ako bilang bagong online creature’ newbie..
alam ko di magtatagal, dadaanan ko ulit yung mga bagay na naiwan ko na dati’ alam ko yun, wala akong magagawa kundi tanggapin yun kse yun ang buhay sa online.. hindi rin ako nakakasiguro kung tulad dati madali kong malalagpasan yung mga harang na yun’ susubukan ko.. mangangapa ako alam ko pero hindi ko basta ibibigay yung laban na iniwan ko dati ng walang talo’ susuntok ako kahit papano’
isa lang ang nasa isip ko ngayon’ hindi ako papayag na maging ulo ng baboy damo ulit na nakasabit sa sala ng kung sinu sino’ gagalaw ako sa galaw na gusto ko at ibubuka ko yung bibig ko para magsalita pag makati ang dila ko’
hindi rin ako papayag na maging dagdag balahibo lang sa sumbrelo ng kahit na sino’
ako ang hari ng sarili ko at may sarili akong mundo online’ kung papayagan kong magpasakop sa iba.. mas gugustuhin ko pang nasa loob ako ng sarili kong kwarto at naglalaro ng alitaptap mag isa kesa naman nasa masayang perya ako na punum puno ng tao pero ako yung featured freak dun na kinokontrol at pinaglalaruan ng mga clowns’

naniniwala akong ang blog o kahit na anong website may bracket yan’ lahat ng nasa blogroll ko na hindi ko kabracket.. inalis ko na’ walang samaan ng loob’ dadating ang araw may magtatanong sakin.. ayos yung blog mo sino tong ganito sa blogroll mo?! ayokong dumating ang araw na yun na ang maisasagot ko lang.. “ewan ko tignan mo na lang”
tatanggalin ko ang link na hindi ko kabracket, ang blogger na hindi maintindihan yung mga pinopost ko, at blogger na nonsense.
tatlo na ang natatanggal ko.. sorry’ ayoko lang magpaka plastik na tipong pupunta ako sa blog mo magsusulat ng “you rock!” or “nice entry” sa comment box mo pero di ko naman talaga binabasa yung entries mo.. ayoko ng ganun’
ang nasa blogroll ko kse mga blog na nirerekomenda ko sa ibang tao at hindi ako nagrerekomenda ng isang bagay na sa sarili ko eh hindi ko gusto. ganun naman talaga dapat yang blogroll na yan eh.. bakit?! kse sinabi ko.. okei?!