teh mighty JON CABRON show

ilang gabi na akong natutulog ng maaga dahil ilang araw na akong pinapahirapan ng lalamunan ko na namamaga. ilang araw na dagdag dusa dahil hindi p’wedeng magsick leave sa trabaho. naka leave ang reliever at nakarest day ang kapalitan kinabukasan. sobrang dusa ang kumbinasyon ng pamamaga ng lalamunan at ng ubo. ansakit na ng dibdib ko kakapigil umubo dahil pakiramdam ko nagagasgas ang lalamunan ko. at lahat ng pagdurusa na ‘yan basta’t nasa bahay rin lang ako pag talagang hindi ko na kaya idinadaan ko na lang sa pagtulog. (more…)

ang breakup parang pakikipag sex din ‘yan, kahit papano umaray ka naman.. nakakainsulto naman ‘yun kung hindi.

sinabayan ko ng mahinang katok ang pagpindot ko ng doorbell sa kwartong ‘yun. may ilang segundo pa ang lumipas bago ko naaninag sa maliit na butas na silipan ang pagkawala ng sinag ng ilaw na nagmumula dun tanda na may tao na sa kabila ng pinto na sumisilip sa akin. isang malaking lalaki ang nagbukas ng pinto at sa ingles na salita pinatuloy n’ya ako at inesplika kung ano ang problema ng internet n’ya. akala ko nung una taiwanese s’ya dahil kakaiba ‘yung puti n’ya, at oo hindi intsik ang unang pumasok sa isip ko dahil.. maputi nga ‘di ba? (more…)

hindi ang alarm ng telepono ang gumising sa akin kanina kundi ang paghilab ng tiyan labinlimang minuto bago ang normal na paggising ko para mag ayos pagpasok ng trabaho. naantala din ng labinlimang minuto ang normal na oras ng pag alis ko dahil sa kaba na baka abutin ako ng delubyo sa daan papasok. kung normal lang sana ang opisinang pinapasukan ko na kahit kailan p’wede kang tumawag ng biglaan dahil sa mga problemang ganito baka nasa bahay lang ako ngayon, umiinom ng orange juice at kumakain ng biskwit na marie o sunflower.   (more…)

ok lang maging bakla basta ‘wag ka lang tsutsu*a.
(more…)

‘wag kang magtago sa cliche na kung saan s’ya masaya dun s’ya
dahil dapat kung mahal mo at importante sa’yo ikaw mismo ang gagawa ng lahat para maging sa’yo s’ya masaya. – patuka sa utak

iyan ang  karaniwang ginagawang pantakip ng isang tao pag hindi nagtagumpay ang relasyon na meron s’ya. kung tutuusin tama nga naman, bakit mo nga naman ipipilit ang sarili mo sa isang tao na hindi na masaya sa iyo, sabi nga pagmahal mo palayain mo pero may isang problema d’yan.. papano kung alam mo naman na meron ka pang maibibigay at meron ka pang magagawa pero hinahayaan mo lang?  pag mahal mo palayain mo, napaka hindi makasariling pananaw pero alin nga ba dito ang tunay na nagmamahal, ‘yung nagpapahalaga at gagawa ng paraan para hindi mawala ‘yung isang tao sa kanya o ‘yung basta magpaparaya na lang? (more…)

bago ang lahat klaruhin mo muna na chess ang laban. pagkatapos mong tumira, s’ya naman. salitan lang. baka kase dama ang laro n’ya kaya nung nakain n’ya ‘yung isang pyesa mo hindi na s’ya tumigil ng katitira hangga’t hindi nauubos ang lahat lahat sa’yo.

katulad ng nasabi ko dati wala akong problema kung pumunta man ako ng mall mag isa, ang totoo madalas mas gusto ko pa nga ‘yung ganun. ayoko ng may iniintindi at ayoko ng nakadepende ang sarili kong kaligayahan sa ibang tao. kumportable akong maglakad sa mall ng mag isa at walang kausap, walang problema sa akin kumain sa mall ng walang kakuwentuhan. madalas pag kumportable ako sa isang bagay.. wala akong pakialam.
(more…)

kapag isinulat ko na ngayon ang araw para puksain natin ang mga tomboy at may  isa o dalawang mambabasa na lumabas sa kalsada pagkabasa ng isinulat ko para manakit ng makikita nilang tomboy. at ang isa o dalawang mambabasa ay naging isandaan o dalawandaan at ang buong mundo ay naligo sa dugo ng mga mga babaeng naka polo shirt na may sports bra sa loob..
(more…)

Jon Cabron: anong gusto mong pangalan sa “upuan” ?
….gusto kong pangalan ay nene.

muli, kung nakapunta ka na minsan sa wp-p (‘yung samahan ng mga pinoy na gumagamit ng wordpress na nawalan ng saysay buhat nung naging admin dun si ambo.. at nauso ang plurk) gumawa kaming mga opisyal dati dun ng isang thread kung saan binabato namin ng mga tanong ang kung sinong napagkasunduang pumuwesto dun sa loob ng isang linggo, at tinatawag namin ‘yun na “Hotseat” mala forbidden questions sa radyo at mala tough ten questions sa tv. nakakaaliw ‘yung thread at hanggang ngayon naniniwala ako na isa ‘yun sa pinakamasaya at pinakamakabuluhang lugar sa forum na ‘yun kaya naisipan ko na dalhin at subukan ‘yun dito.
para sa kaligtasan ng nakaupo sa “hotseat” napagdesisyunan ko na burahin ang pangalan n’ya at para mas maging totoo at matapang  ang mga sagot pinahawakan ko sa kanya ang pangako na kahit anong mangyari hindi ko ilalabas ang pagkakakilanlan n’ya. walang palakasan at walang clue.. kung mapapansin mo tatlong hati ang pag uusap na ‘to, andaming nangyaring aberya bago natapos dumating pa sa punto na parang ayoko ng ituloy.. pero, nangyari ang nangyari at natapos ang kailangang matapos.

ang upuan ni cabron, ikatlong labas.  (more…)